Annemin her şeye bir sözü vardı. Şimdi o sözler benim ağzımdan çıkıyor ve her seferinde şaşırıyorum. Sizin annelerinizden, ninelerinizden kalan sözleri merak ediyorum.
Benimkinden başlayayım: Annem dalgın olduğumda "Kafan denizde mi kaldı kızım?" derdi. Trabzonlu bir anne için en büyük dalgınlık denizde kalmak 🌊
Annem: "Ekmeği yere düşürürsen öp, alnına koy." Fırıncı oldum, hâlâ yapıyorum.
Benim annem hasta birini ziyarete giderken hep "Elin boş gitme, dilin boş gitme" derdi. Yani hem bir şey götür hem güzel bir söz söyle. Hemşire olunca anladım bunun anlamını.
Deniz Karaca yazdı: Benim annem hasta birini ziyarete giderken hep "Elin boş gitme, dilin boş gitme" derdi. Yani hem bir şey götür hem güzel bir söz söyle. Hemşire olunca anladım bunun anlamını.
Deniz, "dilin boş gitme" ne kadar güzel! Bunu ilk defa duyuyorum, hemen deftere yazdım.
Rahmetli annem "Akşamın işini sabaha bırakma, sabahın işi kendine yeter" derdi. Tarih öğretmeni oldum ama planlamayı annemden öğrendim.
Anneannem İzmirliydi, her gidişimizde kapıda "Yolun açık, bahtın ak olsun" derdi. Trenlere binerken hâlâ içimden söylüyorum.
Annem: "Gülme komşuna, gelir başına." Çocukken korkutucu bulurdum, şimdi epey bilgece geliyor 😅
Validem "Gönül kırmak kâbe yıkmak gibidir" derdi. Tasavvufu kitaplardan değil, ondan öğrendim desem yeridir.
Ninemin sözü: "Sabreden derviş, muradına ermiş." Ama hemen arkasından eklerdi: "Sabret de, otur bekleme."
Nuh Akın yazdı: Ninemin sözü: "Sabreden derviş, muradına ermiş." Ama hemen arkasından eklerdi: "Sabret de, otur bekleme."
Nuha, o ek çok iyi 😄 Sabrın tembellik olmadığını bu kadar kısa anlatan başka bir söz bilmiyorum.
Annem saçlarımı örerken "Kızım, her düğüm bir dua" derdi. Ben şimdi kızımın saçını örerken aynı şeyi söylüyorum.
Bizim oralarda anam derdi ki: "Dağ ne kadar yüce olsa yol üstünden aşar." Hiçbir zorluk yolsuz değildir yani. Bu sözü bir türküme de koydum.
Annem limanda çalışmaya başladığımda "Denize güvenme, gemiye güvenme, kendine güven" demişti. Hâlâ en iyi iş tavsiyesi bu.
Annem Almanya'ya ilk gittiğimde valizime bir avuç toprak koymuştu, "Ayağın yere bassın diye" demişti. Hâlâ o kese çekmecemde duruyor.
Berlin Kaya yazdı: Annem Almanya'ya ilk gittiğimde valizime bir avuç toprak koymuştu, "Ayağın yere bassın diye" demişti. Hâlâ o kese çekmecemde duruyor.
Berlin, bu mesajı okuyunca gözlerim doldu. Bütün bu sözleri toplayıp bir şiir yapmak istiyorum, sözlerinizi kullanmama izin verir misiniz? Başlığına "Annelerimizin Dili" koyacağım.
