Alsancak Garı, Pazar
Pazar sabahı gar boş, saat geri
Bir kadın simit atar güvercine
Tren yok, bekleyen yok, yalnızca rüzgâr
Denizden tuz getirir her perona
Bir bavul gibi otururum bankta
İçimde bir vagon sesi uyuklar
Kimse gelmez, kimse gitmez bu pazar
İzmir yine de bana el sallıyor
Yorumlar · 4
Okudukça içim ısındı, dışarısı soğuk olsa da.
Bu şiiri okumak bir hatıraya dokunmak gibi.
İlk dizede yakaladınız, gerisi zaten kendiliğinden geldi.
Bu kadar dürüst bir ses az bulunur.