Annemin Elleri Hamur Kokar

Annemin elleri hamur kokar hep Sabah ezanından önce kalkardı Ocağın ağzında bir dua gibi Hamuru tandıra yapıştırırdı Babam gece döner fırından yorgun Unlu ceketini asar kapıya Annem bir şey demez, çay koyar ona İkisi bir ekmek gibi bölünür Şimdi büyük şehirde ekmek alsam Poşetinde ne sıcak var ne koku Annemin elini arar ellerim Hamur gibi yumuşak, sıcak, derin