Ay Işığında Yıkanan
Ay ışığında yıkanmış bir gül gibi geldin bana,
Şebnem ki düştü yüzüne, döndü yine cân u câna.
Saçların bir kara gece, alnın bir sabah-ı ezel,
Bu harâbe dünya bile döndü bir cennet-mekâna.
Bir nefes ver ki dirilsin bu gönül mezarlığı,
Aşk ile can bulsun, ölsün bu âşık yeniden sana.
Yorumlar · 10
Karşılaştığım en zarif son dizelerden biri.
Sağ olun. O bendi ben de en çok seviyorum.
Ne yalan söyleyeyim, kıskandım. Keşke ben yazsaydım.
Sağ olun. O bendi ben de en çok seviyorum.
Gerçek bir yaşantıdan mı çıktı, yoksa tamamen hayal mi? Çok merak ettim.
Dikkatli okumanız beni mutlu etti 🙏
Mekânı o kadar iyi kurmuşsunuz ki ben de oradaydım.
Çok teşekkür ederim, güzel sözleriniz için.
Bir sonraki şiirinizi merakla bekliyorum.
Haklısınız, o dizeyi bir daha düşüneceğim.