Mevsimlik

Pamuk ak düşünce Söke ovası Kamyonlar yüklenir gün ağarmadan Anam bir yorgana dürer evini Kilidi vurur da dönüp bakmadan Benim çocukluğum yük kasasında Bir çuval üstünde sallanır durur Okul defterimi rüzgâr okurdu Harfler tozlu yolda bir bir savrulur Gündüz pamuk derdik, akşam yıldızı Ak koza parmağı yavaşça yarar Kantarın başında babam susardı Gece bütün ova sırtüstü yatar Şimdi bir şehirde masa başında Beyaz gömleğimde bir lif bulurum Söke'den mi kaldı, kimden kalmışsa Üflemem, bir müddet onu tutarım