Röleve

Yıkılacak evin ölçüsünü aldım bugün, şerit metreyi duvardan duvara gerdim: salon dört yirmi, mutfak iki on, çocuk odası tahminimden küçük. Kapı pervazında kurşun kalemle çizilmiş boylar vardı, yıllarıyla. Onları nereye işleyeceğimi bilemedim; paftada yükseklik yok, yalnızca alan var. Pencerenin önünde bir leke, güneşin otuz yıl aynı yere düşmesinden. Çizdim, taradım, lejanta "ışık izi" yazdım, sonra sildim. Akşam ofiste bütün odaları kapattım çizgilerle. Ev ilk kez bu kadar düzgündü, ilk kez bu kadar boş.