Sibel Karagöz yazdı: Bir şey söyleyeceğim ama gülmeyin: Yazdığım her şiirin sonuna gizlice kedimin adını saklıyorum. Şimdiye kadar kimse fark etmedi.
Sibel Hanım, şimdi bütün şiirlerinizi tek tek açıp bakacağım 😄 Bu artık bir hazine avı.
Elli iki yaşımda ilk defa bir şiirimi bir yabancıya gösterdim. Burada. O yabancılar sizdiniz. İyi ki.
Radyoda bu haftaki programda İsimsiz Mektup'tan iki şiir okudum, sahiplerinden izin alarak tabii. Telefonla arayan bir dinleyici sitenin adını sordu. Gururlandım.
Gazeteci olarak her gün yüzlerce kelime yazıyorum ama hiçbiri benim değil gibi. Burada yazdıklarım ilk defa benim gibi hissettiriyor.
Bu başlığı her açtığımda biraz daha seviyorum hepinizi. Söylemem gerekiyordu.
Ben de söyleyeyim: Yıllardır kullandığım takma adın anlamını kimse sormadı. Babamın adı Aydın'dı, dedemin Yüksel. İkisini yan yana koydum.
