Mavi Cam

Çeyiz Tabağı Annemin çeyizinden bir tabak Mavi, kenarı yaldızlı Kırk yıl misafir bekledi vitrinde Bir sabah elimden kaydı Parçaları süpürmedim Bir kutuya koydum tek tek Annemin genç ellerini Kırk yılın tozunu, bir de kendimi Deniz Camı Bir şişe kırıldı yıllar önce Kimse hatırlamıyor kimin şişesiydi Deniz aldı parçayı, yuvarladı Bıkmadan, usanmadan, sevgiyle Şimdi bir çocuğun avucunda Mavi bir taş gibi parlıyor Keskinliğini unutmuş Ama mavisini hatırlıyor Ben de böyle olmak isterdim Zamanla yumuşamış Bir avuca sığacak kadar küçük Ve hâlâ biraz mavi Nazar Boncuğu Kapıya astığımız boncuk çatladı Annem "göz değdi, iyi" dedi Kırılan boncuk, kırılmayan bizdik Bunu yıllar sonra anladım Mavi Kazak Babamın eskimiş kazağı Dirsekleri delik, yakası gevşek Atamadım, yastık kılıfı yaptım Şimdi her gece başımı Onun omzuna koyuyorum