Fener

Fenerci Fenerci her akşam merdivenleri çıkar Yüz on iki basamak, her akşam Işığı yakar, aşağı iner Kimse teşekkür etmez Bir gece sordum ona Kimin için yakıyorsun bu ışığı Gemiler artık uydudan buluyor yolunu Kimse bakmıyor fenere Omuz silkti Belki biri bakar dedi Belki bir gece bir çocuk Pencereden görür, uyur Ben de şiirlerimi böyle yazıyorum Belki biri okur diye Yüz on iki basamak, her akşam Işık Fenerin ışığı dönüyor Bir bana vuruyor, bir denize Bir bana, bir denize Sanki ikimizi tartıyor Hangimiz daha ağır Hangimiz daha karanlık Işık karar veremiyor Dönmeye devam ediyor Kıyıya Vuran Şişe Sabah kıyıda bir şişe buldum İçinde kâğıt yok Etiketinde bilmediğim bir dil Ağzı mantarla kapalı Açmadım Belki içinde bir ses vardır Bir nefes, bir ses, bir dua Açarsam kaçar diye korktum Masamın üstünde duruyor şimdi Faturaların yanında Bazen kulağıma tutuyorum Deniz sesi geliyor