babam arkadan tutuyordu,
bıraktığını söylemedi.
bir süre yalnız gittim,
yalnız olduğumu bilmeden.
büyümek dedikleri bu galiba,
kimse bırakırken haber vermiyor,
sen bir gün dönüp bakıyorsun,
yol çoktan seninmiş.
👁 566 okunma· 💬 18 yorum· Son düzenleme 9 sa önce＋ Listeye ekle
Yorumlar · 18
Keşke bunu yıllar önce okusaydım, bazı şeyleri daha erken anlardım.
Bence bu şiir antolojilere girmeli, ciddiyim.
Tam bir İsimsiz Mektup şiiri, sitenin ruhunu taşıyor.
Eleştiriniz için teşekkürler, bir sonraki şiirde deneyeceğim.
Çok tanıdık bir his, sanki hepimizin ortak anısı.
Bu şiiri bir arkadaşıma gönderdim, o da ağlamış.
Dikkatli okumanız beni mutlu etti 🙏
Hem çok yalın hem çok katmanlı, bu ikisini birleştirmek zor.
Bu şiir bir yolculuk, ben de artık yolcusuyum.
Bir film sahnesi gibi, her şeyi gözümün önünde görebiliyorum.
aşırı iyi. ekran görüntüsü aldım.
Yıllardır bu kadar sade ve derin bir şey okumamıştım.
İmge zinciri bir yerde kopar gibi oluyor ama sonra toparlıyor.
Arka planda bir türkü çalıyor gibiydi okurken.
Çok teşekkür ederim, güzel sözleriniz için.
Duygu böyle yazılır işte, bağırmadan.
Okul yıllarında böyle şiirler okusaydık edebiyatı daha çok severdik.
Haklısınız, o dizeyi bir daha düşüneceğim.