Çatı Katı
çatı katında oturuyorum, tavan eğik,
başımı her kaldırdığımda bir şey hatırlatıyor:
boyunu bil, kira günü, annen aradı.
pencereden galata görünüyor, yarısı,
öbür yarısı komşunun çamaşırları.
bir gün taşınırsam
kuleyi değil o çamaşırları özleyeceğim,
biri bana her pazartesi el sallıyordu sanki.
Yorumlar · 5
Ses tekrarları, özellikle ünsüzler, çok hoş bir doku oluşturmuş.
Haklısınız, o dizeyi bir daha düşüneceğim.
harika ya. başka söze gerek yok.
Eleştiriniz için teşekkürler, bir sonraki şiirde deneyeceğim.
Gündelik bir ayrıntıdan bu kadar büyük bir duyguya varmak ustalık işi.