Buzdolabının Uğultusu

Gece üçte evde uyanık iki şey var: ben ve buzdolabı. O hiçbir şey biriktirmiyor ama soğutuyor, ben hiçbir şeyi soğutamıyorum ama biriktiriyorum. Arada bir susuyor, birden, bir cümlenin ortasında kalmış gibi. O zaman duyuyorum saatin aslında ne kadar yüksek sesle aktığını. Kapağını açıyorum, bir şey almak için değil; o küçük sarı ışık mutfağa erkenden düşmüş bir sabah gibi. Sonra kapatıyorum. Uğultu yeniden başlıyor. İkimiz de bir şeyi taze tutmaya çalışıyoruz, hangisi olduğunu sabaha bırakıyoruz.