Dedemin Bahçesi
Dedemin bahçesinde bir dut ağacı vardı
Yazın üstüne çıkar, ağzımız mor olurdu
Dedem alttan bakar, bir şey demeden gülerdi
Ellerinde bir sepet, sepetinde bütün yaz
Şimdi o bahçe bir otopark, dut ağacı yok
Arabalar dizilmiş, kimse yukarı bakmaz
Her geçişimde ağzımı yoklarım gizlice
Hâlâ biraz mor kalmış, dedem görse gülerdi
Yorumlar · 8
Bu kadar sade yazmak cesaret ister.
Bu yorum bugün bana iyi geldi.
İlk okumada anlamadım, üçüncüde içime işledi.
İkinci bent biraz uzamış ama imge güzel.
Okurken nefesimi tuttuğumu fark ettim, sonda bıraktım.
Arka planda bir türkü çalıyor gibiydi okurken.
İnsan bazen bir şiirde kendi yüzünü görüyor, bu öyle bir şiir.
Eleştiriniz için teşekkürler, bir sonraki şiirde deneyeceğim.