Kömür Karası
Annem babamın iş elbisesini
üç kere yıkardı, dördüncüde bırakırdı.
"Bu kara çıkmaz," derdi,
"bu kara adamın içinden geliyor."
Babam emekli oldu, öksürüğü kaldı.
Şimdi beyaz gömlek giyiyor bayramlarda,
annem yine üç kere yıkıyor onu,
alışkanlık işte,
belki de bir kara arıyor hâlâ,
babamı tanımak için.
Yorumlar · 11
Ne yalan söyleyeyim, kıskandım. Keşke ben yazsaydım.
Gerçek bir yaşantıdan mı çıktı, yoksa tamamen hayal mi? Çok merak ettim.
Bu şiir ezberlenmeyi hak ediyor.
Duygulu ama hiç ajitasyon yok, bu dengeyi çok sevdim.
İçimde bir kapı aralandı sanki, kapanmasın istiyorum.
Dizeler arasında bırakılan boşluklar da konuşuyor.
Haklısınız, o dizeyi bir daha düşüneceğim.
Bu satırlar sanki benim sustuklarım.
Uzun zamandır bir şiire bu kadar takılıp kalmamıştım.
Haklısınız, o dizeyi bir daha düşüneceğim.
İnsan bazen bir şiirde kendi yüzünü görüyor, bu öyle bir şiir.