Nöbet odasında çay hep soğuk içilir,
tam demlenince bir zil çalar.
Yıllardır soğuk çay içiyorum,
artık sıcağını sevemem.
Belki emekli olunca
bir bardak çayı baştan sona
bir oturuşta içerim,
kimse ölmeden, kimse doğmadan.
👁 264 okunma· 💬 23 yorum· Son düzenleme 9 sa önce＋ Listeye ekle
Yorumlar · 23
Mısra mısra ilerleyen bir yürüyüş gibi, acele etmeden.
Sağ olun. O bendi ben de en çok seviyorum.
Bu şiiri annemle birlikte okuduk, ikimiz de sustuk.
Dikkatli okumanız beni mutlu etti 🙏
Sesli okuyunca bambaşka bir şey oluyor, deneyin derim.
Sağ olun. O bendi ben de en çok seviyorum.
Ne güzel bir duyarlılık, ne güzel bir dil.
Biraz daha müzikal olsa sesli okumaya çok yakışırdı.
Teşekkürler, iyi ki okudunuz.
Bir çırpıda yazılmış gibi duruyor ama belli ki çok emek var.
Haklısınız, o dizeyi bir daha düşüneceğim.
Dili hiç zorlamadan bu kadar şiirsel olmak, işte mesele bu.
Satır aralarındaki o burukluk çok tanıdık geldi.
Biraz daha kısa olsa daha vurucu olurdu diye düşünüyorum, yine de çok güzel.
Teknik olarak çok sağlam, duygusal olarak da çok yakın.
Bunu okurken çayım soğudu, hiç fark etmedim.
Gerçek bir yaşantıdan mı çıktı, yoksa tamamen hayal mi? Çok merak ettim.
Yorum yazmaya kıyamadım ama yazmasam da olmazdı.
Bu şiire bir resim eşlik etse ne güzel olurdu.
Haklısınız, o dizeyi bir daha düşüneceğim.
Noktası virgülü yerinde, içeriği de harika. Nadir rastlanan bir şey.
Ne yalan söyleyeyim, kıskandım. Keşke ben yazsaydım.
Dikkatli okumanız beni mutlu etti 🙏