Geceye bir cümle bırakalım

Kural basit: Her mesaj tek bir cümle. Geceye dair, geceye ait, geceye bırakılmış bir cümle. Açıklama yok, yorum yok, sadece cümle.

Benimki: Gece, günün söyleyemediklerini fısıldayan yaşlı bir kadındır.

Saat üçte bütün sokak lambaları aynı şeyi düşünür: kimse gelmeyecek.

Koridorun sonundaki serum damlası, gecenin en sabırlı saatidir.

Son tren gittikten sonra rayların uğultusu bir süre daha sürer, tıpkı bir veda gibi.

Limanda gece, vinçlerin boyunlarını eğip denize dua ettiği saattir.

Hamur, gece boyunca kimse görmeden kabarır; bütün mucizeler biraz böyledir.

Yastığımın altına sakladığım cümleler sabaha kadar birbirleriyle konuşuyor.

Karadeniz geceleri dalgaları değil, annelerin bekleyişini kıyıya taşır.

Gece yayınında mikrofon, dinleyen tek bir kişiye bile tüm şehirmiş gibi konuşur.

Tez yazarken gece, dipnotların ana metinden daha çok konuştuğu zamandır.

Kapanmış bir kütüphanede kitaplar, okunmadıkları yılları birbirine anlatır.

Sahafın kepenginin ardında, bin ölünün sesi tek bir fısıltıya dönüşür.

Gece, seherin kapısında bekleyen bir dervişin hırkasıdır.

Karanlık, gözlerimi kapatınca açılan ikinci bir penceredir.

Telefonun ekranı bir anlığına aydınlanır ve bütün gece o bir anlıktan ibaret kalır.