Geceye bir cümle bırakalım

Balkondaki çamaşırlar gece rüzgârında, sahiplerinin gündüzlerini sallar.

Her savaşın en uzun gecesi, haberin henüz eve ulaşmadığı gecedir.

Gurbette gece, iki saat farkla iki kez yaşanır.

Ay, kuyunun dibine inmeye cesaret eden tek misafirdir.

Gece yarısı açılan buzdolabının ışığı, şehrin en yalnız lambasıdır.

Zehra, bu cümle beni bitirdi.

Uyuyamayanlar aslında gecenin bekçileridir ve maaş almazlar.

Mürekkep, gece gibi, döküldüğü yeri sahiplenir.

Evin bütün saatleri gece yarısında bir an için aynı anda susar.

Ve gece, bütün bu cümleleri cebine koyup sabaha teslim etmeden önce bir kez daha okur.