Gönül Ki Bir Kervansaray
Gönül ki bir kervansaray, gelen konar, göçen kalır,
Ne hancı sorar adını, ne kapıda bekçi kalır.
Develer çöker avluya, ateş yanar, çorba kaynar,
Seher olur, çan çalınır, bir iz kalır, bir söz kalır.
Kimi derviş, kimi tüccar, kimi yolunu şaşırmış,
Hepsi bir gece misafir, ev sahibi Hak'ta kalır.
Hasan, bu handa sen dahi bir gecelik yolcusun,
Göçtüğün sabah kapıda yalnız bir "Hû" sesi kalır.
Yorumlar · 7
Okuyup geçemedim, bir süre ekrana baktım kaldım.
Kısa ama içinde koca bir hayat var.
Arka planda bir türkü çalıyor gibiydi okurken.
Bunu hangi mevsimde yazdınız? Çok mevsimsel bir hissi var.
Dilin müziği çok güçlü, anlamdan önce ses geliyor.
Sağ olun. O bendi ben de en çok seviyorum.
harika ya. başka söze gerek yok.