Kubbe
Bir kubbe kurdum gönlüme, taşı sabırdan,
Her kemeri bir âhdan, her sütunu kahırdan.
Pergel gibi döndüm hep o merkez-i nûra,
Dâire tamam oldu da kurtulmadım bu sırdan.
Mimar dediğin hendese bilmekle olmaz,
Bir kubbe asılır göğe ancak bir hayırdan.
Yorumlar · 10
Eski bir fotoğraf albümü karıştırır gibi okudum.
Akış güzel ama bir iki sözcük ritim uğruna zorlanmış gibi.
İmge zinciri bir yerde kopar gibi oluyor ama sonra toparlıyor.
Bir iki yerde ses biraz zorlama durmuş ama genel akış çok iyi.
Eleştiriniz için teşekkürler, bir sonraki şiirde deneyeceğim.
Hayatın içinden, hiç kurgu gibi değil. Çok sahici.
Bu kadar dürüst bir ses az bulunur.
Duygu böyle yazılır işte, bağırmadan.
Bir iki yerde ses biraz zorlama durmuş ama genel akış çok iyi.
Şiirin içinde bir sır var, sanki çözmemi bekliyor.