Son Dolmuş

Son dolmuşta herkes bir şey tutar: biri poşetini, biri telefonunu, ön koltuktaki kadın yanındaki boş koltuğun tutamağını. Şoför parayı arkadan alır, eller el değiştirir, bozuk para dolaşır ve kimse kimseye bakmadan bir zincir kurulur karanlıkta. "Müsait bir yerde," der biri, müsait bir yer hep vardır nedense ama inen, inmeden önce bir an durur kapının ağzında. Ben son durağa kadar giderim. Orada şoför farları söndürür, ikimiz kalırız bir süre: o sigarasını arar, ben anahtarımı.